Χριστούγεννα και Παιδιά: Συμβουλές και ιδέες για γονείς

Τα Χριστούγεννα είναι η αγαπημένη γιορτή των μικρών παιδιών. Η προσμονή του δώρου από τον Άγιο Βασίλη, οι κόκκινες και χρυσές κορδέλες που στολίζουν το σπίτι και η μαμά που φτιάχνει διάφορες λιχουδιές στην κουζίνα – φαντάζουν μαγικά και ξεχωριστά στα μάτια ενός μικρού παιδιού. Τις μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς τα παιδιά κατακλύζονται με δώρα. Βλέποντας το χαμόγελο στο πρόσωπο ενός παιδιού γεμίζουν ευτυχία και οι γονείς. Μήπως όμως μερικές φορές οι γονείς το παρακάνουν με τα δώρα και το εκμεταλλεύονται και τα παιδιά ;

Τα παιδιά πάντα θα προσμένουν το δώρο τους, όμως καλό είναι να τους δείξουμε πως αυτή η γιορτή δεν είναι μόνο για το δώρο που θα του φέρει ο Άγιος Βασίλης! Πιο κάτω θα βρείτε μερικές δικές μας ιδέες, όμως σίγουρα μπορείτε και σεις να σκεφτείτε ακόμη περισσότερες!

Ως γονείς μπορείτε να κάνετε πολλά πράγματα με τα παιδιά σας, έτσι ώστε να μάθουν να προσφέρουν και στους άλλους και να αποκτήσουν μια βαθύτερη αίσθηση των Χριστουγέννων, ως γιορτή αγάπης και προσφοράς.

Συμβουλές και ιδέες για γονείς:

• Ενθαρρύνετε το παιδί σας να λάβει μέρος στο στόλισμα του σπιτιού, του τραπεζιού, του δέντρου και οτιδήποτε άλλο συμπεριλαμβάνει η γιορτινή αυτή ατμόσφαιρα. Μπορείτε να βγάλετε φωτογραφίες και να κάνετε αυτή τη διαδικασία ξεχωριστή και μοναδική.

• Παρακινείστε το παιδί να μοιραστεί και να χαρίσει πράγματα και σε άλλους ανθρώπους. Μπορείτε να διαλέξετε μαζί παιχνίδια και ρούχα που δεν χρειάζεται και να τα χαρίσετε σε ένα ίδρυμα, σε μις φιλανθρωπική οργάνωση ή στην εκκλησία της γειτονιάς σας που τα δίνει με τη σειρά της σε άπορα παιδιά. Έτσι, το παιδί σας θα μάθει να μοιράζεται και να προσφέρει. Επίσης, μπορείτε να ψωνίσετε μαζί με το παιδί σας τα δώρα που πιθανόν θα πάρετε και για άλλα μέλη της οικογένειάς σας.

• Ενθαρρύνετε το παιδί σας να φτιάξει από μόνο του ένα δώρο για τη γιαγιά, τον παππού και για όποιον άλλον θέλει το ίδιο. Αυτό μπορεί να είναι μια κάρτα, ένα στολίδι για το δέντρο ή ακόμη και μια ζωγραφιά. Δώστε ιδιαίτερη έμφαση εξηγώντας του πως θα αρέσει πιο πολύ στη γιαγιά και τον παππού κάτι που θα φτιάξει μόνο του παρά κάτι έτοιμο. Με αυτό τον τρόπο τονίζεται η συναισθηματική αξία του δώρου. Επίσης με αυτό τον τρόπο το παιδί σας θα μάθει να εκφράζει και να δείχνει τα συναισθήματά του στους ανθρώπους που αγαπά.

• Ένα δώρο είναι αρκετό. Δεν χρειάζεται άλλο δώρο τα Χριστούγεννα και άλλο την πρωτοχρονιά. Αυτό θα δώσει και περισσότερη αξία στο δώρο που θα χαρίσετε στο παιδί σας, και θα το διδάξει να εκτιμά πιο πολύ το δώρο που του χαρίζει κάποιος. Αγοράζοντας στο παιδί σας όλα όσα θέλει, και ικανοποιώντας κάθε απαίτησή του, το μόνο που επιτυγχάνετε είναι να γίνεται ακόμη πιο απαιτητικό ξέροντας πως δεν θα του πείτε όχι.

• Αν λείπετε πολλές ώρες από το σπίτι, μην προσπαθείτε να καλύψετε τον χρόνο που θα θέλατε να περάσετε μαζί με το παιδί σας κάνοντας του πολλά δώρα. Αυτό στην πραγματικότητα θα τα κακομάθει ακόμα πιο πολύ. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις άλλες μας ιδέες για να κάνετε πράγματα μαζί με το παιδί σας και να αφήσετε τις τύψεις και τις ανασφάλειες στην άκρη.

• Ζούμε σε μια εποχή όπου τα ipad έχουν αντικαταστήσει τα lego. Τα παιδιά σήμερα παίζουν πιο πολύ από ποτέ με ηλεκτρονικά παιχνίδια και ψηφιακά gadgets. Η τεχνολογία έχει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας όμως εάν δεν χρησιμοποιηθεί με μέτρο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη του παιδιού σας. Φροντίστε το ψηφιακό παιχνίδι ή gadget που θα πάρετε να είναι κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού σας και να το χρησιμοποιεί ελεγχόμενα. Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να συνδιάζουν το ψηφιακό παιχνίδι με πιο ενεργητικές δραστηριότητες έξω στη φύση ή με ομαδικά παιχνίδια στο σπίτι που απαιτούν αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Θυμηθείτε λοιπόν και τα πιο παραδοσιακά παιχνίδια, όπως τα πάζλ, και μη ξεχνάτε να μιλάτε και να παίζετε μαζί με το παιδί σας.

• Εάν το παιδί σας ζητάει επίμονα κάτι που είναι πολύ ακριβό και δυσκολεύεστε να το αγοράσετε, μη διστάσετε να του πείτε την αλήθεια. Καλύτερα να του πείτε την αλήθεια παρά χίλιες άλλες δικαιολογίες της στιγμής που πιθανόν να μην ισχύουν.

• Προσφέρετε την ευκαιρία στο παιδί σας να παρακολουθήσει μια χριστουγεννιάτικη παράσταση, θέατρο ή συναυλία. Αυτό θα του θα του δώσει εικόνες και συναισθήματα που σχετίζονται με τη γιορτινή εποχή και είναι μια ευκαιρία να κάνετε και κάτι εποικοδομητικό μαζί για το οποίο μπορείτε μετά να συζητήσετε.

• Κλείνοντας, ας μη ξεχνάμε πως το πιο πολύτιμο δώρο είναι ο χρόνος που θα αφιερώσουμε στα παιδιά μας, μαζί με την αγάπη μας και την αγκαλιά. Τα δώρα δεν είναι παρά μόνο συμπληρωματικά και αποτελούν ένα μικρό κομμάτι της εποχής των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Στο χέρι μας είναι να μοιραστούμε με τα παιδιά μας καινούργιες και ποικίλες εμπειρίες και δραστηριότητες έτσι ώστε να γιορτάσουν με οικογενειακή ζεστασιά την πιο μαγική εποχή της παιδικής ηλικίας.

Μικρές χριστουγεννιάτικες οικογενειακές επιθυμίες

«Για ακούστε με λίγο». Μπήκα στο σαλόνι όπου καθόταν στον καναπέ ο άντρας μου ο Μάρκος, η 14χρονη κόρη μου Λίζα και ο 17χρονος γιός μου Γιάννης και έπαιζαν με τα κινητά τους. «Αύριο είναι Παραμονή Χριστουγέννων και θέλω από σας μια μεγάλη χάρη. Αφού θα ανταλλάξουμε δώρα, θα ήθελα να καθίσουμε στο τραπέζι και ο καθένας να σκεφτεί μια επιθυμία που θέλει από την οικογένειά μας. Εγώ μόλις σκέφτηκα μια επιθυμία». Χαμογέλασα λιγάκι και ο Μάρκος μου το ανταπέδωσε πονηρά, η Λίζα με κοίταξε με απορία και ο Γιάννης ούτε που γύρισε το κεφάλι του προς το μέρος μου.

«Λοιπόν, σκεφτείτε κάτι και, παρεμπιπτόντως, χαίρομαι πάρα πολύ που ήρθαν τα Χριστούγεννα», πρόσθεσα, αν κάποιος δεν το είχε καταλάβει. Στην κρεβατοκάμαρα με αγκάλιασε ο Μάρκος και μου είπε: «Αύριο θα βοηθήσουμε όλοι μαζί και θα δεις πως όλα θα πάνε πάρα πολύ καλά. Τώρα, όμως, πρέπει να σκεφτώ τι επιθυμία έχω από την οικογένειά μας». «Εγώ θέλω απλά να μην φύγουν τα παιδιά αμέσως αφού ανταλλάξουμε τα δώρα», χασμουρήθηκα και αποκοιμηθήκαμε και οι δύο.

Την ημέρα των Χριστουγέννων ο Μάρκος και εγώ στήσαμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο, η Λίζα το στόλισε και ο Γιάννης με βοήθησε με την πατατοσαλάτα για το ψάρι, όπως ήταν το σχέδιο και όλα εξελίχθηκαν και εκπληκτικά αρμονικά και ήρεμα. Αργότερα μετά το φαγητό ήταν τα δώρα κάτω από το υπέροχο χριστουγεννιάτικο δέντρο και μετά καθίσαμε όλοι με τα παντς μας και τα μπισκότα στο τραπέζι του φαγητού. Εγώ άναψα ακόμη ένα όμορφο χρυσό κερί.

«Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε τώρα με τις οικογενειακές επιθυμίες. Λίζα, ξεκίνα εσύ» χαμογέλασα πλατιά στην έφηβη κόρη μου ενθαρρυντικά. Είχε βάλει για τη γιορτινή μέρα το μαύρο της κραγιόν και με κοίταξε κακοδιάθετα. Αφού της κάναμε δώρο τα ακριβά της μαθήματα ιππασίας, τουλάχιστον συγκρατήθηκε. Κάποιες φορές μπορούσε να έχει πραγματικά κακή διάθεση.

«Μακάρι να τρώμε πιο χορτοφαγικά. Δεν μπορώ πια να αντέξω τη δυστυχία των ζώων. Ο μπαμπάς και εσύ έρχεστε πάντα στο σπίτι, κουβαλώντας φθηνό κρέας. Αλλά το ότι ένα ζώο υπέφερε πολύ, δεν το βλέπετε.» Τα μάτια της βούρκωσαν. Δεν το περίμενα αυτό. Είναι αλήθεια, ο Μάρκος κι εγώ αγοράζαμε πάντα προσφορές και δεν σκεφτόμασταν από που προερχόταν το κρέας. «Έχεις δίκιο αγαπημένη μου», και έπιασα το μικρό της χέρι με τα φαγωμένα, βαμμένα μαύρα της νύχια. «Πρέπει πραγματικά να τρώμε πιο σωστά. Και δεν θα πρέπει καθημερινά να τρώμε λουκάνικο ή κρέας. Αυτό είναι προς όφελος όλων μας».

Ο Γιάννης έδειξε να βαριέται, αλλά συγκρατήθηκε και δεν είπε τίποτα. «Εδώ κοντά υπάρχει ένα βιολογικό αγρόκτημα, θα μπορούσαμε να περάσουμε να το δούμε. Δεν θα ήταν μια καλή αρχή αυτό;» Ο Μάρκος έγνεψε στη Λίζα και της έστειλε ένα φιλάκι στον αέρα. Ο άντρας μου και εγώ δεν είχαμε και την καλύτερη γνώμη για τα βιολογικά προϊόντα, αλλά το βρήκα πολύ συγκινητικό από την κόρη μας να σκέφτεται έτσι. Θα ήταν επίσης μια ευκαιρία να κάνουμε κάτι όλοι μαζί σαν οικογένεια.

«Τώρα εσύ μπαμπά», του είπε η Λίζα. «Περισσότερο ύπνο» πετάχτηκε ο Γιάννης. «Δεν νομίζω, είμαι απόλυτα ικανοποιημένος» είπε ο Μάρκος. Γνωριζόμαστε εδώ και 25 χρόνια και ήμαστε περήφανοι που περάσαμε όλα τα όμορφα και άσχημα που φέρνει η ζωή. Αγαπώ τον άντρα μου και εκείνος εμένα. Τα παιδιά μας ήταν η μεγάλη μας ευτυχία, παρόλο που καμιά φορά μας έβγαζαν έξω από τα ρούχα μας.

«Εγώ εύχομαι ότι θα τα καταφέρουμε τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα να παίρνουμε όλοι μαζί πρωινό. Για να το πετύχουμε αυτό, θα κάνω μια whatsapp-ομάδα που θα μας υπενθυμίζει ότι στις 10:00 ώρα θα συναντηθούμε για το πρωινό μας». Ήταν ένα μόνιμο θέμα σε μας. Ο Μάρκος έδινε πάντα μεγάλη σημασία στα γεύματα της οικογένειας, αλλά τα παιδιά ποτέ δεν σηκωνόταν στην ώρα τους τα Σαββατοκύριακα και όταν έρχονταν στην κουζίνα, άρπαζαν ένα κομμάτι ψωμί και γυρνούσαν πάλι στα δωμάτιά τους. Και μέσα στην εβδομάδα δεν τα καταφέρναμε να κάτσουμε για φαγητό όλη η οικογένεια μαζί. Εγώ είχα τις βάρδιες στο νοσοκομείο, ο Μάρκος μέχρι αργά ήταν στους πελάτες του.

«Πολύ καλή ιδέα» είπα εγώ. Τα παιδιά έγνεψαν και εκείνα συγκαταβατικά και ήμουν χαρούμενη που ο άντρας μου συνδύασε την επιθυμία του με την τεχνολογία, γιατί τα παιδιά μας κοιτάνε συνέχεια το κινητό τους και έτσι δεν θα υπάρξουν δικαιολογίες.

Κοιτάξαμε όλοι προς τον Γιάννη. Ο γιος μας ήταν ένας τολμηρός και χαλαρός νέος και κατά βάση ένας καλός μαθητής. Δεν ξέραμε τι έκανε, αλλά τουλάχιστον ερχόταν για ύπνο κάθε βράδυ σπίτι. «Εγώ εύχομαι, ο Λέων να μπορεί να μείνει για λίγο καιρό στο σπίτι μας. Ξέρετε τους γονείς του, τα απόλυτα φρικιά. Δεν έχω πρόβλημα να μείνω στην αποθήκη ,αλλά ο Λέων πρέπει να φύγει από εκεί, αλλιώς θα πάθει κάτι. Δεν χρειάζεται να είναι για πολύ καιρό». Γνωρίζαμε το οικογενειακό δράμα του καλύτερου φίλου του Γιάννη. Ο μπαμπάς αλκοολικός, η μαμά αβοήθητη, συνεχής καβγάδες και αδιαφορία για το παιδί τους. Ο Λέων ήταν από το νηπιαγωγείο ακόμη περισσότερο στο δικό μας σπίτι παρά στο δικό του. Ήταν ένα καλό παιδί και καλός μαθητής και δεν είχαμε κάτι μαζί του. Αλλά να έρθει να μείνει με μας!

Παρόλα αυτά με εξέπληξε ο γιός μου. Ήταν πρόθυμος να αφήσει το δωμάτιό του, για να βοηθήσει τον φίλο του. Είχα συγκινηθεί τόσο πολύ που ο Μάρκος το κατάλαβε χωρίς να πούμε κουβέντα. «Θα πρέπει βεβαίως να το συζητήσουμε με τους γονείς του Λέων και μετά το δοκιμάζουμε. Αλλά θα πρέπει να βοηθάει και στις δουλειές του σπιτιού και να τηρεί τους κανόνες μας. Αν δεν πετύχει, θα γυρίσει πάλι πίσω στο σπίτι του» είπε ο Μάρκος και εγώ το επιβεβαίωσα. «Τότε θα πρέπει να τον συμπεριλάβεις στην whatsapp-ομάδα μπαμπά». Η Λίζα χάρηκε πάρα πολύ, γιατί εδώ και καιρό έδειχνε μια συμπάθεια για τον φίλο του Γιάννη. Κοιταχτήκαμε όλοι. Τα καταφέραμε να καθίσουμε όλοι μαζί για αρκετή ώρα στο τραπέζι και ο καθένας μίλησε για αυτό που βάραινε την καρδιά του. Ήμουν περήφανη και ευτυχισμένη για αυτήν την πετυχημένη βραδιά.

«Τώρα έχω και εγώ μια επιθυμία. Θα ήθελα να παίξουμε μια παρτίδα γκρινιάρη, έτσι απλά, επειδή καθόμαστε όλοι τόσο αγαπημένοι και περνάμε πολύ καλά» είπα χωρίς όμως να το εννοώ στα σοβαρά. Είχα απλά καλή διάθεση. «Αχ ναι, αυτό θα ήταν σίγουρα αστείο, γιατί στον μπαμπά δεν αρέσει να χάνει». Η Λίζα έτρεξε χαρούμενα στο υπόγειο, για να ψάξει το παρατημένο επιτραπέζιο παιχνίδι.

«Εγώ θα φέρω λίγα μπισκότα ακόμη» είπε ο Γιάννης. «Αλληλούια». Ο Γιάννης ήδη πήγαινε στην κουζίνα. «Απλώς απόλαυσέ το αγάπη μου», είπε o Μάρκος κρατώντας μου το χέρι. «Ας δείξουν μια φορά την καλή τους πλευρά. Ήταν μια υπέροχη ιδέα εκ μέρους σου. Αν θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε όλες τις επιθυμίες, αυτό θα φανεί, αλλά είμαι πραγματικά έκπληκτος με τα παιδιά μας. Έχουν καλή ψυχή και επίσης σκέφτονται τον άλλον». Έγνεψα συγκινημένα, τον φίλησα, καθόμουνα στην καρέκλα και απολάμβανα την υπέροχη βραδιά.

Από τους μαθητές του τμήματος ενηλίκων Γερμανικών Β2

Παναγιωτόπουλος Χρήστος

Χριστοφόρου Γιάννης

Γλαβίνα Δήμητρα

Γκρουζούδη Αλεξάνδρα

Μίντση Άννα

Μούδιου Φιλιώ

Βήττα Κατερίνα

Βήττα Ιωάννα

Καλονικίδου Αναστασία

Τσίπη Βασιλική

Γίδαρης Δημήτρης

Γελπασίδης Αλέξανδρος

Πεχλιβανίδη Άννα

Κωνσταντινίδου Αθανασία